Maalesef her yıl aynı sorunu yaşıyoruz, Nisan da ilimize başlayan göç ve turizm aktiviteleri sonrası Eylül ayı sonlarında köylerde in cin oynamaya başlıyor.
Şehir merkezinde memur ve öğrenciler şehrin canlanmasına bir ufak katkı sağlarken, köylerde yüzde 70 oranında bir göç hareketi başlamakta.
Bugün en büyük köylerimizde bile nüfus yüzde 70 oranında azalıyor. Bir kısmı şehir merkezine taşınırken, büyük bir kısmı ise başka şehirlere göç etmekte.
Bina yapmak, Rize gibi şehirlerde çözüm değil, köylerimizi daha aktif hale getirmek için köy muhtarlıkları ile birlikte köylerde ek gelir kaynaklarının sağlanabileceği projelere el atmak gerek. Tekstil, hayvancılık, yan sanayi ürünlerinin üretilmesi, çay ürününden yeni geliştirilecek olan projeler, meyve yetiştiriciliği ve bu ürünlerden çeşitli ürünlerin üretilmesi, köylerde birçok proje yapılması mümkün.
Hemen her köyde boşalan okulların yerine yeni iş sahaları kurulabilir. Bugün artık yeni nesilleri köylere tutmamız gerek. Gençlerimizi toprakla buluşturmak, onlara toprak sevgisini aşılamak gerek.
Yıllardır değindiğim ancak kimsenin kulağına kar suyu olarak dökemediğim, Çay suyundan meşrubat üretimi bölge için önemli bir gelir kaynağı olabilir.
Bugün Japonların 500 çeşidin üzerinde içecek yaptığı çay meşrubatı artık Rize gibi yerde olmalı. Kuru çayın kazanlarda demlenmesi ile birlikte teneke kutu, pet şişelerde çay limonlu, şeftalili, çeşitli aromalarla desteklenerek soğuk çay olarak üretilebilir.
Yine hayvancılık köy birlikleri kurularak geliştirilebilir. Büyük köylerimizde yeni alanlar açılarak çay sezonunda bahçelerimizi kurtaramadığımız otlar kesilerek kış hazırlığı yapılıp hayvan besiciliğine yönlendirmek mümkün.
Elbette hepimizin çay veya bahçelerimizden kestiğimiz otları çöpe atma yerine belirli bir ücret karşılığı hayvan besiciliği yapılan yerlere satmak mümkün.
Bu sayede bugün köylerimizde yüzde bir veya iki kişinin yaptığı hayvan besiciliğini daha etkin bir hale getirmiş olabiliriz.
Kendi sütümüz, kendi yağımız, kendi yoğurt veya peynirimizi üretmemiz mümkün. Bunun yapılabilmesi için köy birlikleri veya kooperatifleri kurularak belirlenen alanlarda hayvan barınakları kurulabilir.
Yine köylerimizde el sanatları geliştirmek mümkün, halıcılık, turistik eşya üretimi, yöresel mimariye uygun serender, taka, kültür ürünlerimizi üretmek mümkün.
Şehirler için değil, artık köylerimiz için yeni projeler üretmemiz gerek, bugün en büyük köylerimizde dahi okullarda öğrenci sayılarımız her geçen gün düşmekte.
Geçmişte köylerde sınıflarda 30-35 er kişi öğrenci bulunurken bugün köylerimizdeki okulları kapatmak zorunda kaldık ve taşımalı sisteme döndük.
Rize’nin en büyük köylerinden olan kendi köyümde geçmişte ilkokullara çocuklar sığmazken bugün ortaokulda çevre köylerden taşıma sistemi ile birlikte toplamda 50 öğrenci bile yok.
İlkokulda ise yine çevre köylerden taşıma sistemi ile öğrenciler getirilmekte. Biraz başımızı önümüze koyarak köylerimizi geliştirmenin, köylerde insanları tutmanın yollarını aramak zorundayız. Artık köyler yok olmakta ve yeni nesillerimizi şehir hayatına sokmaktayız, bununla birlikte gelen kötü alışkanlıklara çocukları sürüklemekteyiz.
Köylerde bacalar tütmeli, insanlar büyük şehirlere gitmeye zorlanmamalı, köylerimizi yeni iş alanlarına açmalıyız.
Bugün köylerimize ulaşım artık çok rahat, yollarımız uygun, gerekirse bazı sanayi kuruluşları köylerde kurulmalı.
